Statek badawczy "Odkrywca I" leci w przestrzeni kosmicznej. Cisza. Spokój. Nagle rozlega się alarm. Załoga [ludzka] zrywa się na nogi. Przed nimi czarna dziura. Grawitacja powoli ich ściąga. Silniki siadają. Pozostaje tylko część mocy. Niedaleko widać jakąś planetę o księżycowym [raczej marsjańskim] krajobrazie. Tak właściwie, wedle praw fizyki nie powinno jej tam być z powodu grawitacji czarnej dziury. Załoga postanawia tam wylądować [bo tylko na to starczy mocy]. Lądowanie przebiega w miarę łagodnie. Znów cisza. Nasłuchują, ale dochodzą ich tylko odgłosy płyt okrycia statku [skrzypienie, nieregularne stuki]. Sprawdzają uszkodzenia. Dyskutują co robić dalej. Zastanawiają się czy nie wyjść na zewnątrz i sprawdzić okolicę. Jednak okazuje się to niemożliwe, co chwilę od planety odrywają się wielkie bloki skalne i odlatują w przestrzeń by zniknąć w czarnym oku czarnej dziury. Siedzą więc na miejscu. Dostrzegają, po bliższym przyjrzeniu się przez konwencjonalne okna, inny statek, obcej rasy - innej cywilizacji. Najwyraźniej też był uwięziony na tej dziwnej planetce. W jego oknach pokazywały się jakieś postaci kręcące się to tu to tam, albo tak jak ludzka załoga wpatrujące się w statek 'sąsiada'. Powoli wzrasta przygnębienie wśród ludzi choć początkowo ciekawość i odkrywcza natura ludzka przesłoniły ich beznadziejną sytuację. Atmosfera staje się coraz cięższa. Zaczynają się kłótnie. Na statku obcych musiały dziać się podobne rzeczy, gdyż przez wizjery widać było kłócące się postaci. Po jakimś czasie ludzie zobaczyli jak obcy w napadzie szału zabijają się wzajemnie. Cała załoga "Odkrywcy I" jest zszokowana. Zaczyna się zastanawiać czy ich też czeka taki los. Wkrótce stało się jasne, że planetka długo już nie wytrzyma siły czarnej dziury. Coraz większe kawały skalne odrywały się od powierzchni. Nieznany pojazd kosmiczny też wzniósł się w przestrzeń. Zanim zniknął w czeluści czarnej dziury, rozpadł się na części rozerwany prze ogromną siłę grawitacji. Załoga "Odkrywcy I" traciła nadzieję. Niemal w ostatniej chwili mechanicy naprawiają napęd i statek znów ma 100 % mocy. Zapada decyzja o natychmiastowym odlocie. Wszyscy rzucają się biegiem na swoje stanowiska. Uruchamiają silniki. Statek odrywa się od gruntu, ale czarna dziura go ściąga w swe 'oko'. Forsowanie napędu. Wszystko się trzęsie i trzeszczy. Powoli oddala się od niebezpieczeństwa. Odlatuje na sporą odległość. Silniki jednak z hukiem rozlatują się. Statek zaczyna dryfować w nieznana przestrzeń. Załoga, jako że tym razem uszkodzeń nie da się naprawić, postanawia się zamrozić w kabinach kriogenicznych, aż ktoś ich znajdzie. Wszyscy więc pogrążają się w głębokim śnie a "Odkrywca I" zanurza się w bezkresie międzygwiezdnej przestrzeni.

Koniec.